Arhitektura života: šta nam poručuje Beograd

O Beogradu, gradu koji se voli, koji se vekovima uzdiže poput feniksa i ponosno spaja naizgled nespojivo, ali i o viziji ove „kuće za nas i svu našu decu” u budućnosti, priča Danica Jovović Prodanović – arhitekta, jedan od osnivača Beogradske internacionalne nedelje arhitekture.

Beograd sa svojim građevinama, bedemima, „ognjištima”, ulicama kroz koje kao kroz vene protiču prolaznici dajući mu puls i čineći ga živim organizmom, priča svoju istoriju i strpljivo osluškuje srca svojih sugrađana. Ne slučajno, u Larusovom „Malom rečniku simbola” piše „Bilo da je sveti ili razvratan, grad je žena koja grli i štiti svoje stanovnike kao decu ili ljubavnike.” Sliku grada kao majke-zaštitnice, u ovoj knjizi objašnjavaju na način da se „arhitektura i urbanizam teško mogu odvojiti od ženske simbolike: uličice starog srednjevekovnog grada poistovećuju se sa borama, a velike avenije podsećaju na čiste oblike mladosti.”

Upravo tako, i Beograd je prigrlio BINA – Beogradsku internacionalnu nedelju arhitekture, čiji je jedan od osnivača Danica Jovović Prodanović, diplomirani arhitekta i nosilac francuskog ordena za Umetnost i književnost, reda Vitez, koja je radila u Institutu za arhitekturu i urbanizam Srbije; u Kulturnom centru Beograda, kao direktorka Centra; kao direktorka Muzeja grada Beograda i kao urednica programa Kulturnog centra Beograda. BINA se ove godine, između ostalog, bavi i pozicijom žena u modernoj srpskoj arhitekturi, podsećajući na stvaralaštvo Ivanke Raspopović.

5 šetnji Beogradom koje umiruju um i oplemenjuju duh5 šetnji Beogradom koje umiruju um i oplemenjuju duh„Upoznavanjem sa sopstvenom kulturom korak smo bliže spoznaji nas samih, našeg identiteta i porekla.” – Katarina Stradner

Zanimalo me je Daničino mišljenje o tome šta ženska energija unosi u arhitekturu i šta su nam ženski stvaraoci ostavili u nasleđe, kada je Beograd u pitanju: „Ivanka Raspopović je zajedno sa Ivanom Antićem projektovala dva kapitalna dela naše arhitekture 20. veka, Muzej savremene umetnosti u Beogradu i Memorijalni muzej u Šumaricama u Kragujevcu. Iza nje je ostao niz industrijskih i infrasturkturnih objekata, kao i stambenih zgrada. Njeno delo, njena interesovanja govore o snažnoj ličnosti, rasnom projektantu, projektantu koji je ženskog pola i to je jedina razlika. Brojni su objekti u Beogradu dela žena arhitekata: Jelisavete Načić, Milice Krstić, Danice Kojić, Milice Šterić, Ljiljane Bakić, Milenije Marušić i brojnih drugih, do današnje predsednice Društva arhitekata Beograda, Vesne Cagić Milošević. Sve ove autorke ostavile su i ostavljaju za sobom delo koje je pre svega kvalitetno, i mislim da je stvarano sa tom idejom i da sa tom idejom treba da bude i procenjivano. Tako ja gledam na ravnopravnost polova.”

Ostali članci

Inicijalizacija u toku...

Komentari

Samo članovi kluba mogu da šalju komentare. Prijavite se ili se registrujte. Registracija je besplatna.