Kako da prepoznate socijalnu anksioznost kod dece: evo koja deca imaju najveći rizik od ovog mentalnog stanja

Socijalna anksioznost podrazumeva intenzivan iracionalan strah od jedne ili više socijalnih situacija u kojima se pojedinac izlaže mogućnosti da ga drugi procenjuju, i očekivanje da će procena biti negativna.

Najčešći poremećaji sa kojima se susreću sve uzrasne kategorije jesu anksiozni poremećaji. Među najčešćim poremećajima iz anksioznog spektra je socijalna anksioznost. Socijalna anksioznost podrazumeva intenzivan iracionalan strah od jedne ili više socijalnih situacija u kojima se pojedinac izlaže mogućnosti da ga drugi procenjuju, i očekivanje da će procena biti negativna. Kao procenjivači se opažaju kako autoriteti tako i vršnjaci. Sinonimi na koje se nailazi su: socijalna fobija, socio-anksiozni poremećaj, evaluativna anksioznost, socijalno povlačenje, socijalna izolacija.

6 simptoma koju ukazuju da je dete pod stresom: evo na šta svaki roditelj treba da obrati pažnju6 simptoma koju ukazuju da je dete pod stresom: evo na šta svaki roditelj treba da obrati pažnjuNajčešći simptomi stresa kod školske dece - evo kako da razumete psihičko stanje svog deteta!

S obzirom na to da su preadolescencija i adolescencija periodi kada je pozitivna slika (pre svega među vršnjacima) jako bitna, a važnost grupe i grupnih normi dominantna, ne čudi što je socijalna anksioznost problem sa kojim se veliki broj mladih suočava. Ismevanje, poniženost i odbačenost su tada za njih neprihvatljivi i burno ih doživljavaju. Odrasli koji se susreću sa ovim poremećajem često definišu da su se sa simptomima suočavali od detinjstva. Negativnim predrasudama posebno su izložena deca i mladi sa određenim fizičkim ili psihičkim problemima i različitostima, kao što su, mucanje ili druge govorne barijere, drugačiji akcenat, gojaznost, niži materijalni status, netipična interesovanja zbog kojih se dete ne uklapa u većinu. Deca onda, posebno ako su po prirodi izraženo osetljiva, generalizuju takav odnos prema sebi i očekuju odbacivanje od strane svih osoba sa kojima mogu da dođu u kontakt. Problem se može javiti i na ranijem uzrastu, ali ga tada treba razlikovati od separacione anksioznosti.

Telesni simptomi koji prate izraženu neprijatnost u socijalnim interakcijama su: crvenjenje lica i vrata, znojenje, ubrzano disanje i rad srca, drhtanje glasa i tela, mučnina, blokade u govoru. Simptomi mogu biti toliko intenzivni da dovedu i do paničnog napada. Neke od situacija u kojima dolazi do intenziviranja simptoma socijalne anksioznosti su: usmeno odgovaranje za ocenu, pisanje na tabli pred razredom, prezentovanje radova, iznošenje ličnih stavova pred grupom, vannastavne aktivnosti (sport, ples, hor, gluma…), upoznavanje novih ljudi, žurke, rođendani i druge proslave, razgovor sa osobama koje pojedinac ne opaža kao bliske, formalni telefonski razgovori, i slično.

Socijalna anksioznost, dakle, podrazumeva dve vrste socijalnog straha: 1) strah od procene i kritike od strane drugih ljudi, najčešće autoriteta (koji se javlja pod uticajem razmišljanja da osoba mora da impresionira), i 2) anksioznost u neformalnim socijalnim interakcijama (koja se javlja pod uticajem razmisljanja da osoba mora da bude prihvaćena od strane svih). Samo ove krajnosti se uzimaju kao prihvatljive i kao dokaz o sopstvenoj vrednosti.

Problem koji se nadovezuje i dodatno pogoršava simptome je strah da će okolina prepoznati nelagodnost i uznemirenost i da to pojedinca izlaže dodatnom osramoćivanju.

Ostali članci

Inicijalizacija u toku...

Komentari

Samo članovi kluba mogu da šalju komentare. Prijavite se ili se registrujte. Registracija je besplatna.